ANNE BABA TUTUMLARI

Çocukların kişilik oluşumları, karakterlerinin biçimlenmesi ve benlik
saygılarının gelişimi, büyük ölçüde özdeşim modeli olan anne-babanın
kişilik yapılarına ve çocuklarına gösterdikleri tutum ve davranışlara
bağlıdır.

sürekli bir etkileşim içinde olan çocuk, ailenin sosyal değerlerini, inanç ve
tutumlarını kendiliğinden yansıtır. Bireyin nasıl bir sosyal kişilik
geliştireceğini anlayabilmek için ailenin tutum ve davranışlarına bakmak
gerekir. Uyumlu ve özgür bir aile ortamı içinde, tutarlı ve sağlıklı ilişkiler
içinde yetişen çocuk bağımsız bir birey olarak yetişkin yaşamına ulaşabilir.
Anne ve babaların, çocuklarına karşı tavırlarını etkileyen başlıca nedenler
şöyle sıralanabilir:
Toplumun kültürel değerleri
Anne ve babanın kendi çocukluk yıllarındaki olumlu veya olumsuz
deneyimleri
Anne ve babanın zihinlerinde nasıl bir çocuk istedikleri konusundaki
beklentileri
Anne baba arasındaki ilişki
Anne babanın anne babalık rolü konusunda kendilerine güvenmeleri
Çocuklarının sayı, cinsiyet ve kişilik özelliklerinden memnuniyetleri

Yapılan araştırmalarda, anne-baba tutumları farklı ana
başlıklarda toplanmıştır. Başlık olarak ele alırsak;
Hoşgörülü ve Demokratik Tutum
Serbest Bırakan Anne-Baba Tutumu (Yoğun İlgi,
Yetersiz Kontrol)
Aşırı Koruyucu Ve Müdahaleci Anne-Baba Tutumu
Aşırı Baskıcı Ve Otoriter Anne-Baba Tutumu
Mükemmeliyetçi Anne-Baba Tutumu
İhmalkar Anne-Baba Tutumu (Yetersiz İlgi, Yetersiz
Kontrol)
Tutarsız Anne-Baba Tutumu
HOŞGÖRÜLÜ VE DEMOKRATİK
ANNE-BABA TUTUMU

Demokratik tutumu benimseyen anne ve babaların ilişkilerinde sevgi, saygı, güven ve şeffaflık hâkimdir
ve bu duygularını çocuklarına da hissettirirler. Çocuğun barınma, beslenme gibi temel ihtiyaçlarının
karşılanmasının yanında ona gerçek ( koşulsuz ) sevgi verirler. Çocuk tüm yönleri ile kabul edilir ve
çocuğa, aile içerisinde eşit şartlar tanınır.
Aile içinde kurallar ve sınırlar herkes için ve hep birlikte belirlenir ve bu sınırlar içinde çocuk özgürdür.
Kuralların mantıklı açıklaması yapılır. Çocuğa yol gösterilir, alacağı kararlar konusunda tercih etme
hakkı tanınır. Çocuğa bazı sorumlulukları olduğu hatırlatılır. Anne ve baba, davranışları ile çocuğa uygun
birer model olurlar. Problemlere anne baba ile birlikte çözüm arayarak, zamanla bu becerisini geliştiren
çocuk, seçimlerinin sonuçlarına da kendisi katlanır.
Çocuk neyi nerede yapacağını veya yapmayacağını bilir. Anne-babanın tutarlı ve kararlı tutumu,
çocuğun kendisine ve çevresindekilere güven duygusunu geliştirir.
Aile çocuğa karşı sergilediği tutumlarda onun yaşını ve gelişim basamaklarını göz önünde
bulundurmalıdır. Çocuğun aile içinde özgür bir şekilde gelişmesi ve kendini gerçekleştirmesi için uygun
ortam hazırlanır. Başarısızlıkları vurgulamak yerine, başarılar ödüllendirilir.
Demokratik tutumu benimseyen bir aile içinde yetişen çocuklar; rahat, bağımsız, kendini ifade edebilen,
temel güven duyguları gelişmiş, fikirlerini serbestçe söyleyebilen, girişimci, sınırlarını bilen, sorumluluk
alabilen, yaratıcı, kendisine ve çevresine karşı saygılı, bireysel farklılıklara duyarlı bireyler olarak
yetişirler. Kabul gören çocuk genellikle sosyalleşmiş, işbirliğine hazır, arkadaş canlısı, duygusal ve
sosyal açıdan dengeli ve mutlu bireydir.